Claude van de Berge
 
 
PoŽzie is de volmaakte taal.
PoŽzie is de volmaakte mens, en daarom de volmaakte wereld.
PoŽzie is niet de verdubbeling van de werkelijkheid, maar de
overstijging van de alledaagse wereld en de verwerkelijking van de
onzichtbare, geheime of hogere werkelijkheid.
PoŽzie is niet de uiting van onze persoonlijkheid of de weergave van
anekdotes of emoties, maar de onderwerping aan het
bovenpersoonlijke en de verhoging van het bewustzijn tot de
poŽtische gesteldheid die de volmaakte gesteldheid is.
PoŽzie is de verhoging van de wereld tot de poŽtische wereld die de
volmaakte wereld is.
PoŽzie is de verhoging van de taal tot de poŽtische taal die de
volmaakte taal is, de taal van het ritme van de onzichtbare
werkelijkheid, levend in het ritme van de adem, de hartslag, de
seizoenen, de getijden en de kosmos.
PoŽzie is de openheid of het opengaan van het woord, de openheid
die gevuld wordt met het kosmische, de openheid van het kosmische
contact van het woord.
PoŽzie is de menselijke identiteit in haar meest ideale vorm,
namelijk haar kosmische vorm,zodat de meest bovenmenselijke
poŽzie ook de meest menselijke is.
PoŽzie is geen versiering of vermaak, geen sentiment of weekheid,
maar kracht, zielskracht en levenskracht, omdat ze essentie is, en de
aanblik van de essentie: het visioen.
PoŽzie is het ritme van het visioen.
PoŽzie is het visioen van het ritme.
PoŽzie is de heiliging van de taal.
PoŽzie is het spreken van de stilte.